6 саҳифа. Шеърлар олами.


«Аёллар…»

Аёллар бор - бекатларда хору зор,
Аёллар бор - тилларида истиғфор.
Аёллар бор - гуноҳлардан шодаси,
Аёллар бор - илоҳий ишқ бодаси.

Аёллар бор - алдамчи- ю зинокор -
Тили бошка, дили бошка риёкор…
Аёллар бор - этаклари жойнамоз,
Инфоқ, эҳсон, садақага сарафроз.

Аёллар бор - тўйхонада раққоса,
Пардоз андоз, кунгилфуруш, гулкоса.
Аёллар бор - сабрларнинг онаси -
Оҳ демайди тўлса-да паймонаси.

Аёллар бор - номуссизлик ишлари,
Ғийбату, гапфурушлик килмишлари.
Аёллар бор - ҳаёланган кўзлари,
Жаннат упар иншааллах изларин!

Ё Зул Жалол вал Икромим, эшитгил:
Неча аёл пайдо килдинг лой-у гил,
Ҳидоят қил, шармсиз хотун булмасин,
Дўзахингга АЁЛ ўтин бўлмасин!


Настарин Ифорзода
          ***     ***


«ҲАҚИҚАТ»

Менга ҳақиқатнинг керак кўзлари…
(Асқар МАҲКАМ)

Жонини деб йиғлаб юрган ёронлар,
Худбинлик жомида ичаверманг май.
Ҳаётда ҳақиқат деган нарса бор,
Нигоҳи бургутнинг нигоҳларидай.

Кўнгил ҳисларининг сувратин чизиб,
Нурни истаганлар, яхшилаб қаранг!
Наҳотки, бу руҳни қийнамас эзиб,
Ҳақиқатнинг ҳоли бўлса забун, танг.

Найзанинг тиғинда кўрган кунларнинг,
Кўнгил хотиржам деб бўйнин қучасиз.
Сўрмайсиз ҳаққини беайб хунларнинг,
Иймонга куймасдан кафан бичасиз.

Шавкат Раҳмон дунни тарк этиб кетди,
Кетди. Энди йўқдир… Асқар Маҳкам ҳам.
Ҳақиқат йўлидан қай манзил етди,
РАҲМОН ИШҚИН ДИЛДА ТУТГАНЧА МАҲКАМ.

Ширин “эртак”ларнинг ёлғон тахтида,
Султонлик бас эрур, бас эрур хаёл.
Ваҳшатнинг чоҳига оз қолди жуда,
Инсоният қулар – силжиса хиёл.

Япроққа ёзилган байтлардан кечдим,
Оловда жон берган шеърларим ҳаққи!
Бир буюк чигални ахийри ечдим,
Ҳақиқат юксалтар экан бу халқни.

Хаёлни унутинг, қуёшга боқинг,
Кўзлардан ёш оқсин – одам ўлмайди.
Сўнг ҳақиқат истаб юракни ёқинг,
ҲАҚИҚАТСИЗ ҲАҚҚА ЕТИБ БЎЛМАЙДИ!!!

Сирожиддин ИБРОҲИМ
         ***     ***

«ҚАЙТИШ»

Мен энди қайтаман,
бўлди, етар, бас!
Ҳаловат топмадим гавжум шаҳардан.
О менга, дўстларим, қилмангиз ҳавас,
Эртага боряпман, субҳи саҳардан,
Қишлоққа қайтаман шонимни сота,
Менинг кетмонимни чархлаб қўй, Ота!

Ўртайди, ўртайди соғинчнинг тиғи,
Оғриқлар бу жонни сира қўймайди...
Кўздаги ёш эмас, қалбдаги йиғи,
О мени, бунчалар соғинч қийнайди.
Эрта қучоғингга қайтаман яна,
Тандирда иссиқ нон ёпиб қўй, Она!

Телбадай, тентираб кезган кўчалар,
Шодон болаликнинг меҳри бўлакча.
Ой сутдек ёп-ёруғ,
ойдин кечалар
Соғинч юрагингга етмас йўлакча...
Нураган девордек емрилган кўнглим,
Акангга шафтоли териб қўй, синглим!

Содда нигоҳларда сеҳр бор, нур бор,
Бугун совға ҳам йўқ, ўзингга доир.
Ширин сўзга ташна, бир меҳрга зор,
Эртага боряпти мақтанчоқ шоир...
Асли шоирлигим бир пул, бир танга,
Эски чопонимни топиб қўй, янга!!!

Фахриддин Ҳайитов
          ***     ***