18 саҳифа. Олтин қалам.

              «Ўзимиздан чиққан ўзимиз»
                        Салим Айюбий



Биз Румийни олдириб қўйдик,
Фаробий ҳам кетди билгандай.
Бобурни ҳам яхши эсларсиз,
Кетди юртдан, сиғмай қолгандай.

Ҳинд юртида шох эди, аммо,
Қалби "юртим" дея бўзлади.
Битикларин кўрдингизми ҳеч -
Андижондан йиғлаб сўзлади...

Марғиноний қадрига етмай,
Чанг бостирдик китобларини.
Минг йилдирки дунё эъзозлар
Ҳидоядан хитобларини.

Бухорий ҳам сиғмади бизга:
Фитна қилдик, тош отдик, "кетсин",
Бизда чаламулла етарли,
Бошқа биров қадрига етсин.

Ҳиндистоний Домлани ҳам биз
Қолдирмадик, кетди, қутулди.
Орамиздан топмаган таскин
Ўзга юртда манзур кутилди.

Тинч қолмади Улуғбеклар-у,
Фарғонийлар Нил тараф кетди.
Шайҳур-Раийс ибн Синонинг
Қадрига ҳам Ҳамадон етди.

Лек буларнинг ҳаммаларини
"Биздан!" дея кўкрак керамиз.
Уялмасдан қошимиз кериб,
"Мана, бизда! Бизлар!!!" деямиз.

Чўлпон, Фитрат, Қодирий қани,
Шермуҳаммад, Мадаминбеклар?
Кимга сотдик, қани айтингчи,
Ўзимиздан чиққан ўзбеклар!?
          ***     ***

                 «Энамга»
              Умму Амина


Гоҳ сезилар шу таним ичра,
Товонгача сирғалади жон.
Кўзга уйқу инмаган кеча,
Энам бўлар унда номоён.

Олиб кетар олис қишлоққа,
Мен ғарибни ҳаёл йўлаги.
Туюлади ҳудди димоққа
Урилгандек энамнинг ҳиди.

Узун эди икки ўрим соч,
Ташласалар тушар тақмига.
Етмас эди мен ёйган қулоч
Қучганида босиб бағрига.

Чаккасига тақарди райҳон,
Бошларида рўмоли оппоқ.
Кўйлагининг қаеригадур
Осиларди қалампирмунчоқ.

Ҳаловатим олган замонда
Ҳеч нарсага кетмайди кўнглим.
Энам кийган кўйлак жавонда,
Келар шуни кўзимга сургим.

Гоҳ тушимга киради энам,
Бошим силар... сезсалар керак.
Ўхшар мисли субҳ осмонига
Эгнидаги кўк шойи кўйлак.

Энди борсам қишлоққа ҳеч ким
Йўл қарамас энамдек муштоқ.
Менинг учун пишириб тухум
Сут бетидан олинмас қаймоқ.

Ҳозир оғир хотира - ўтмиш,
Юрагимга беради санчиқ.
Бизни олди дунёвий юмуш,
Энамгачи - ҳасса суянчиқ.

Шу ҳассада мен учун атай,
Қоқардилар олма, зардоли.
Эслаганда бўлмас соғинмай,
Тилда қолган ўшанинг таъми.

Борсам агар қишлоққа аҳён,
Ҳар нарсани қўяман силаб.
Ё обдаста, ё қорақумғон
Хизмат қилган энамга йиллаб.

Энам юрган дамда ҳовлида,
Синмас эди беҳуда таёқ.
Бутун эди менинг кўнглим ҳам
Армонлардан тушмаган бир чок.

Мен олислаб кетдим қишлоқдан,
Гарданимда дунёнинг жабри.
Келаверсам кўзга узоқдан
Кўринади энамнинг қабри.

Шаҳар шовқин, кўпдир оломон,
Ҳар нарсани топдим, биргина,
Шунча одам ичра сиз каби
Битта одам топмадим, Эна!

Чекдингиза қанча машаққат,
Беҳиштларда шодумон юринг.
Мен бир куни қайтаман...
Фақат...
Ёнинггиздан жой олиб қўйинг...