Яқин кунларда ўтказилган футзал бўйича Осиё чемпионатидаги терма жамоамизнинг мазмунли иштирокини, чиройли, матонатли, шижоатли ўйинларини кузатган ҳар бир мухлис қалбини «Эҳ, айнан мана шу тариқа футбол бўйича миллий терма жамоамиз ҳам муваффақиятларга эришиб, исталган кучли рақиб билан тенгма-тенг ўйнаган ҳолда ҳар доим бизни хурсанд қилиб келганларида борми...», деган ўй қамраб олган бўлса ажаб эмас. Дарҳақиқат, биз ушбу кунларда жуда қизиқарли баҳсларга бой бўлган ўйинлар кетма-кетлигини томоша қилиб роҳатландик. Йигитларга бунинг учун ўз миннатдорчилигимни билдираман!
Футзал бўйича Осиё чемпионати юртимиз футбол ихлосмандларининг тилидан ҳамон тушмаяпти. Тўғри-да, ахир футболимизда бу каби тарихий воқеалар сероб бўлмаса, начора, футзал билан ҳаммамиз овунамиз, алданамиз. Кўча-куйда, ишхоналарда, дўкон ва бозорларда, қўйингки, юртимизнинг деярли ҳар бир бурчагида футзалчиларимиз ўйини муҳокама қилиняпти. Яхши маънода. Ҳа, жаҳон чемпионати йўлланмасини қўлга киритганимиз, бу - улкан ходиса. Катта байрам. Гарчи, бу футзал мусобақаси бўлса ҳам.
Бир нарсани алоҳида таъкидламоқчиман. Биласиз, айнан мана шу йигитларимиз бир неча йиллардан буён миллий терма жамоамиз шарафини ҳимоя қилишади. Шахсан мен Сержио Сапо бошқарувидаги терма жамоани жуда яхши эслайман. 2010 йилда Тошкентда ўтказилган Осиё чемпионатида финалгача етиб борганмиз. Ўшанда ҳам тиниб-тинчимас Эрон терма жамоасига 3-8 ҳисобида мағлуб бўлгандик. Ўша пайтларда ҳам бу мусобақа роса қизиган, ўйин пайтида залларимиз муҳлислар билан тўлиб-тошган, лекин биласизми, у пайтда кайфиятимиз бу даражада кўтарилмаган эди. Тўғри, юқорида таъкидлаганимдек, залларни тўлдирган ҳолда ўйинларни томоша қилганмиз, қизиқиш ҳам юқори бўлган, аммо ғалабанинг таъми барибир бошқача бўлган, бунчалик сармаст бўлмаганмиз. Бир кун бу ютуғимизни нишонлаган бўлсак, эртаси кунда ҳаммасини унутганмиз. Бозорда ҳам, дўконда ҳам, кўчаларимизда ҳам бу мавзу бу қадар кенг муҳокама қилинмаган. Чунки ўшанда жаҳон чемпионати йўлланмаси ўртага қўйилмаган эди ўшанда. Фарқ шунда. Айнан жаҳон чемпионатига чиқиш масаласи ҳал этилгани боис, юртимиз мухлислари катта байрам уюштиришди
Терма жамоамиз сафида майдонга тушган футзалчиларимиз таркиби 2010 йилги таркибдан деярли фарқ қилмади. Эътиборлиси, Умаров, Свиридов, Юнусов, Ирсалиев ва яна бошқа бир қанча футзалчиларимиз бу сафарги таркибдан ҳам жой топишган эдилар ва жаҳон чемпионати йўлланмасини қўлга киритишди. Тайланд, Япония, Эрон каби терма жамолар мунтазам равишда жаҳон чемпионатида Осиё шарафини ҳимоя этиб келаётган бўлса-да, бизнинг терма жамоамиз бунгача мундиал ҳавосидан баҳраманд бўлмаган эди. Энди бўлса, бу ноҳуш анъанага барҳам берилди. Таркиб деярли ўша-ўша бўлса ҳамки, терма жамоамиз ўйини тубдан ўзгаришларга юз тутди. Яхши томонга, албатта. Ўртада жаҳон чемпионати йўлланмаси турган бир вазиятда, футзалчиларимиздаги масъулият икки карра ошиши турган гап эди. Шунга қарамай, аввал ҳеч қачон эришолмаган натижага эришдик. Демак, қандай таркибга эга эканлигимиз аҳамиятли эмас, аслида ҳамма гап таркибни ким бошқариши ва қай тарзда жамоани шакллантира олишида экан!
Ўз уйимизда ўтказилган бу мусобақада жаҳон чемпионати йўлланмаси ҳал этилиши сиз ўйлаганчалик катта муваффақият эмас, бошқача бўлиши ҳам мумкин эмас эди, дейишингиз мумкин. Вьетнам бу мураккаб ишнинг уддасидан чиққанини иддао қиларсиз ҳам, балки. Бироқ, сизни ишонтириб айтаманки, бизнинг жаҳон чемпионати йўлланмасини қўлга киритишимиз Вьетнамнинг ютуғидан анча фарқ қилади. Ҳозир тушунтириб бераман.
Вьетнам терма жамоаси ҳам барчани ҳайратга солиб, ярим финалга чиқди. Тўғри. Лекин, улар аслида ўзларига юклатилмаган, ҳеч ким кутмаган ва улардан талаб қилмаган натижаларга эришишди ва табиийки, қолган ўйинларга катта аҳамият қаратишмади. Ярим финал учрашувида Эрон терма жамоасига 1-13 ҳисобида, учинчи ўрин учун бўлган баҳсда эса, Тайландга 0-8 ҳисобида мағлуб бўлишди. Бундан вьетнамлик муҳлислар буткул ранжишмадилар. Вьетнам терма жамоаси жаҳон чемпионати йўлланмасини қўлга киритди-ку, бўлди-да. Муҳими шу! Қолгани иккинчи планга сурилди. Бундай улкан мувафаққиятдан сўнг ярим финал ва учинчи ўрин учун ўйинлар уларнинг мухлисларини қизиқтирармиди? Менимча, йўқ.
Ўзбекистон терма жамоасида эса, вазият бутунлай бошқача эди. Ўз уйида минглаб мухлислар қаршисида ўтказилган бу мусобақадан асосий мақсад - ярим финалга чиқиш эди. Тўғри, биз бу натижани қайд этдик, Вьетнам каби. Ҳамма хурсанд. Кейин-чи? Биз ҳам улар каби ўзимизни эркин ҳис қилган ҳолда, қолган учрашувларда максимал ҳолатда тайёрланмасликка, ўйин пайтида бор кучимизни ишга солмасликка ҳақимиз бормиди? Муҳлисларимиз кўз ўнгида-я? Йўғ-е?!
Тан олинг, агарда терма жамоамиз ярим финални ҳам, учинчи ўрин учун бўлган учрашувни ҳам бой берганида эди, биз бугунгидек футзалчиларимиз билан мағрурланиб юрмаган бўлардик. Ҳа, жаҳон чемпионати қўлга киритилди. Ҳа, ўз азалий орзуйимизга муҳлислар кўз ўнгида эришдик. Бу катта бахт! Аммо Тайландга ва учинчи ўрин учун бўлган баҳсни бой бердик-ку!? Э-воҳ, бу қанақаси? Шунга лойиқмидик? Ироқ терма жамоасини ҳам аслида тасодифан ютганмиз, терма жамоамиз умуман кучли эмас экан. Бўлмабди бу. Йиғиштириб қўйган маъқул барини... Шундай ҳаёлларга берилишимиз тайин эди, тўғрими? Финалга чиқдик, Эрон терма жамоасига муносиб қаршилик кўрсатдик, ҳаттоки, уларни мағлуб этишимиз мумкинлигини ҳам барчага исботлаб бердик. Хўш, терма жамоамиз бош мураббийи олдида қўйилган талаб максимал даражада бажарилдими? Бажарилди.
Биласизми, аслида футболда ҳам шундай. Жамоанинг ўйини кўпинча бош мураббийга боғлиқ. Унинг ўйинга туширган таркиби, танлаган тактик схемалари ва яна бир қатор ҳаракатлари сабаб жамоа қониқарли ёки аксинча қониқарсиз натижаларга эришади. Бош мураббийнинг билими эвазига оддий жамоалар юқори чўққиларни забт этиб келишмоқда. Раньери қўл остидаги «Лестер», Почеттино бошқараётган «Тоттенҳэм». Бундан бир неча йил муқаддам Испания примьерасида жон сақлаш учун кураш олиб борган «Атлетико Мадрид» Диего Симеоне бошқарувига ўтгач, тезда юксалишга эришди ва бугунги кунда нафақат ўз лигасида, балки бутун Европада ўз ўрнига эга бўлди. Ёки Клопп «ясаган» тажовузкор «Боруссия Дортмунд»ни олайлик. Моуриньо «Порту» билан биргаликда чемпионлар лигасида зафар қучганини ҳам эсдан чиқарманг. Шунга ўхшаш кўплаб мисолларни келтириб ўтишим мумкин.
Япония, Жанубий Корея, Хитой, Эрон ва араб мамлакатлари футбол клубларида пул борасида муаммо йўқ, деймиз. Сўнгги пайтларда Хитой жамоалари қай тариқа трансфер сиёсатини олиб бораётганидан ҳам хабардормиз. Улар шу аснода кучли легионер футболчиларни ўз таркибларига жалб қилишмоқда, таниқли Европалик мутахассисларни олиб келишмоқда. Хуллас, жамоалар Осиё чемпионлар лигасини ютиб олиш учун кўлидан келганча ҳаракат қилишяпти. Шунга яраша натижаларга ҳам ўзини кўп куттириб қўйгани йўқ. Бизнинг жамоаларимиздан фарқли ўлароқ уларда маблағ борасида муаммо йўқ. Истаганларини муҳайё қилишлари мумкин, ҳар ҳолда, бизнинг етакчи клубларимизга ўхшаб, учинчи ёки тўртинчи «сорт» легионер футболчилар билан шартнома имзолашмайди. Хўш, бугунги кунда футбол оламида ҳамма нарса пулга боғлиқми? Қайси клуб бойроқ бўлса, ўша футбол оламида ҳукмронлик қилиши керакми? Ундай бўлса, парижликлар, манчестерликлар ҳар мавсумда Европа чемпионлар лигасини ютиши керак экан-да. Агар ҳамма нарса пулга бориб тақалганда, «Боруссия», «Атлетико» ва «Порту» каби жамоалар финалга қадар етиб бориш тугул, ҳатто ўз гуруҳларидан ҳам чиқмасликлари керак эмасмиди?
Клубларимизнинг Осиё чемпионатидаги муваффақиятсиз иштирокига, қониқарсиз натижаларига маблағнинг камлиги, яъни, трансфер бозорида сустлигимиз, футболчиларимиз миллион долларлик маош олишмаётганликлари ва сафимизда бутун дунё танийдиган «юлдузларнинг» йўқлиги баҳона бўла олмайди. Қониқарсиз натижаларнинг мавжудлигига ушбу сабабни келтираверишимиз мутлақо нотўғри. Шунчаки, бизга Мендез каби мутахассис етишмаётгандек чамамда.
Бир вақтлар Анатолий Демьяненко «Насаф» жамоаси билан ОФК кубогида зафар қучган эди. Ўша дамлар ҳамон ёдимда: интиқлик ила узоқ кутилган ҳалқаро совринни қаршиликлар билан биргаликда бутун юртимиз нишонлаган. Ажойиб дамлар эди. Сколари бошқарган «Бунёдкор» клубини эсланг. Йўқ-йўқ, унинг қўл остида кучли таркиб бўлган, лекин шунга қарамай чепионлар лигасида зафар қучмаган, деб истисно қилишга шошилманг. Ахир, биргина «юлдуз» Ривалдонинг атрофида маҳаллий футболчиларимизни йиғиб олиб, Осиёда жуда кучли жамоани шакллантиришнинг ўзи осон иш эмас. Осиёнинг барча жамоалари «Бунёдкордан» ҳадиксираб ҳарақат қилишарди ўшанда. Эслайсизми? «Бунёдкор» - ҳамиша ўз олдига катта мақсадларни қўядиган жамоа эди. Ҳар ҳолда, бугунгидек мудом «ёшларнинг тажрибасизлигини» пеш қилиб, гуруҳ босқичидан чиқолмайдиган сўнгги даражали клуб эмас. «Пахтакор» ҳам Радулович пайтида жуда мазмунли ўйин намойиш қилган. Осиё чемпионлар лигасида ўз гуруҳидан чиқишга муваффақ бўлган, ички чемпионатимизда ҳам Осиёнинг гранд жамоасига айланган «Бунёдкор»га муносиб тарзда қаршилик кўрсата олган. Ҳеч бир жабҳада қолишмас эди. Ҳакамларни «сотиб» олишга ҳам ҳожат йўқ эди, чунки Одил Аҳмедов, Александр Гейнриҳ ва Артур Геворкян каби кучли футболчиларга ва Радуловичдек кучли мутахассисга эга эди жамоа. Ҳар бир «Тошкент дербиси» вақтида стадионларимиз муҳлислар билан тўлиб-тошарди. Қизиқиш жуда юқори бўларди.
Кучли мутахассислар клубларимизни бошқарган ўша пайтларда улардан юқори натижаларни кутганмиз. Талаб қилганмиз. Бугун эса бунинг акси.
Мамлакатимизнинг гранд жамоаси, кумуш медаль соҳиби «Локомотив» футбол клубининг мураббийи Осиё чемпионлар лигаси биринчи тур учрашуви олдидан матбуот анжуманида берган интервьюси чоғида «Бизнинг асосий вазифамиз - ўз гуруҳимиздан чиқиш» деб, барчани таажублантиргани сўзларимни тасдиқловчи мисол тариқасида келтиришим мумкин, назаримда.
Майли, келинг, бу гапларни қўйиб турайлик. Аслида мен бугун футбол мавзусида ёзмоқчи эмасдим. Осиё чемпионлар лигасининг биринчи туридан ҳам, иккинчисидан ҳам таассуротлар талайгина. Лекин мен бугун бунга урғу бермасликка қарор қилдим. Биринчи турда ўз майдонида сўнгги дақиқаларда мағлубиятдан аранг қутулиб қолган «Локомотив» ҳақида ҳам, иккинчи бўлимнинг ўрталаридан бошлаб ўйнашга кучи қолмаган ва якунда бирин-кетин хатоларга йўл қўйиб, икки тўп фарқини қўлдан бой берганча дурангга имзо чекишга мажбур бўлган «Бунёдкор» тўғрисида ҳам ёзиш ниятим йўқ. «Пахтакор» жамоасининг «суянчиғи», Бабаяннинг ёқимтойи Сергеев бир эмас, икки эмас, нақ уч марта «қовун туширганини» ҳам, майдон бўйлаб аранг пиёда юрган «Насаф» футболчиларини ҳам бир четга суриб турайлик. Мен аслида футзал бўйича Ўзбекистон терма жамоаси ҳақида гаплашишни ният қилгандим. Мавзудан четлаб кетганим учун мени маъзур тутасизлар.
Менсиз ҳам уларни кўкка кўтариб, турли мақтовлар билан «сийлайдиган» мухбирлар топилиши аниқ. Шу сабабли, уларга «мақтовлар ёмғирини» ёғдирмоқчи эмасман. Шунчаки, Осиё чемпионатида кумуш медалларни бизга тақдим этган футзалчиларимизга ташаккур айтмоқчиман. Шу қаторда бу йўлда ўз ҳиссасини қўшган мутасаддиларимизга ҳам. Айниқса, терма жамоамизни жаҳон чемпионатига олиб чиққан тажрибали, таниқли, хорижий бош мураббийни бу соврин билан чин кўнгилдан табриклайман. Яна бир бор қайтараман: Тажрибали. Таниқли. Хорижий бош мураббий.
Gracias, Senor!
Футзал бўйича Осиё чемпионати юртимиз футбол ихлосмандларининг тилидан ҳамон тушмаяпти. Тўғри-да, ахир футболимизда бу каби тарихий воқеалар сероб бўлмаса, начора, футзал билан ҳаммамиз овунамиз, алданамиз. Кўча-куйда, ишхоналарда, дўкон ва бозорларда, қўйингки, юртимизнинг деярли ҳар бир бурчагида футзалчиларимиз ўйини муҳокама қилиняпти. Яхши маънода. Ҳа, жаҳон чемпионати йўлланмасини қўлга киритганимиз, бу - улкан ходиса. Катта байрам. Гарчи, бу футзал мусобақаси бўлса ҳам.
Бир нарсани алоҳида таъкидламоқчиман. Биласиз, айнан мана шу йигитларимиз бир неча йиллардан буён миллий терма жамоамиз шарафини ҳимоя қилишади. Шахсан мен Сержио Сапо бошқарувидаги терма жамоани жуда яхши эслайман. 2010 йилда Тошкентда ўтказилган Осиё чемпионатида финалгача етиб борганмиз. Ўшанда ҳам тиниб-тинчимас Эрон терма жамоасига 3-8 ҳисобида мағлуб бўлгандик. Ўша пайтларда ҳам бу мусобақа роса қизиган, ўйин пайтида залларимиз муҳлислар билан тўлиб-тошган, лекин биласизми, у пайтда кайфиятимиз бу даражада кўтарилмаган эди. Тўғри, юқорида таъкидлаганимдек, залларни тўлдирган ҳолда ўйинларни томоша қилганмиз, қизиқиш ҳам юқори бўлган, аммо ғалабанинг таъми барибир бошқача бўлган, бунчалик сармаст бўлмаганмиз. Бир кун бу ютуғимизни нишонлаган бўлсак, эртаси кунда ҳаммасини унутганмиз. Бозорда ҳам, дўконда ҳам, кўчаларимизда ҳам бу мавзу бу қадар кенг муҳокама қилинмаган. Чунки ўшанда жаҳон чемпионати йўлланмаси ўртага қўйилмаган эди ўшанда. Фарқ шунда. Айнан жаҳон чемпионатига чиқиш масаласи ҳал этилгани боис, юртимиз мухлислари катта байрам уюштиришди
Терма жамоамиз сафида майдонга тушган футзалчиларимиз таркиби 2010 йилги таркибдан деярли фарқ қилмади. Эътиборлиси, Умаров, Свиридов, Юнусов, Ирсалиев ва яна бошқа бир қанча футзалчиларимиз бу сафарги таркибдан ҳам жой топишган эдилар ва жаҳон чемпионати йўлланмасини қўлга киритишди. Тайланд, Япония, Эрон каби терма жамолар мунтазам равишда жаҳон чемпионатида Осиё шарафини ҳимоя этиб келаётган бўлса-да, бизнинг терма жамоамиз бунгача мундиал ҳавосидан баҳраманд бўлмаган эди. Энди бўлса, бу ноҳуш анъанага барҳам берилди. Таркиб деярли ўша-ўша бўлса ҳамки, терма жамоамиз ўйини тубдан ўзгаришларга юз тутди. Яхши томонга, албатта. Ўртада жаҳон чемпионати йўлланмаси турган бир вазиятда, футзалчиларимиздаги масъулият икки карра ошиши турган гап эди. Шунга қарамай, аввал ҳеч қачон эришолмаган натижага эришдик. Демак, қандай таркибга эга эканлигимиз аҳамиятли эмас, аслида ҳамма гап таркибни ким бошқариши ва қай тарзда жамоани шакллантира олишида экан!
Ўз уйимизда ўтказилган бу мусобақада жаҳон чемпионати йўлланмаси ҳал этилиши сиз ўйлаганчалик катта муваффақият эмас, бошқача бўлиши ҳам мумкин эмас эди, дейишингиз мумкин. Вьетнам бу мураккаб ишнинг уддасидан чиққанини иддао қиларсиз ҳам, балки. Бироқ, сизни ишонтириб айтаманки, бизнинг жаҳон чемпионати йўлланмасини қўлга киритишимиз Вьетнамнинг ютуғидан анча фарқ қилади. Ҳозир тушунтириб бераман.
Вьетнам терма жамоаси ҳам барчани ҳайратга солиб, ярим финалга чиқди. Тўғри. Лекин, улар аслида ўзларига юклатилмаган, ҳеч ким кутмаган ва улардан талаб қилмаган натижаларга эришишди ва табиийки, қолган ўйинларга катта аҳамият қаратишмади. Ярим финал учрашувида Эрон терма жамоасига 1-13 ҳисобида, учинчи ўрин учун бўлган баҳсда эса, Тайландга 0-8 ҳисобида мағлуб бўлишди. Бундан вьетнамлик муҳлислар буткул ранжишмадилар. Вьетнам терма жамоаси жаҳон чемпионати йўлланмасини қўлга киритди-ку, бўлди-да. Муҳими шу! Қолгани иккинчи планга сурилди. Бундай улкан мувафаққиятдан сўнг ярим финал ва учинчи ўрин учун ўйинлар уларнинг мухлисларини қизиқтирармиди? Менимча, йўқ.
Ўзбекистон терма жамоасида эса, вазият бутунлай бошқача эди. Ўз уйида минглаб мухлислар қаршисида ўтказилган бу мусобақадан асосий мақсад - ярим финалга чиқиш эди. Тўғри, биз бу натижани қайд этдик, Вьетнам каби. Ҳамма хурсанд. Кейин-чи? Биз ҳам улар каби ўзимизни эркин ҳис қилган ҳолда, қолган учрашувларда максимал ҳолатда тайёрланмасликка, ўйин пайтида бор кучимизни ишга солмасликка ҳақимиз бормиди? Муҳлисларимиз кўз ўнгида-я? Йўғ-е?!
Тан олинг, агарда терма жамоамиз ярим финални ҳам, учинчи ўрин учун бўлган учрашувни ҳам бой берганида эди, биз бугунгидек футзалчиларимиз билан мағрурланиб юрмаган бўлардик. Ҳа, жаҳон чемпионати қўлга киритилди. Ҳа, ўз азалий орзуйимизга муҳлислар кўз ўнгида эришдик. Бу катта бахт! Аммо Тайландга ва учинчи ўрин учун бўлган баҳсни бой бердик-ку!? Э-воҳ, бу қанақаси? Шунга лойиқмидик? Ироқ терма жамоасини ҳам аслида тасодифан ютганмиз, терма жамоамиз умуман кучли эмас экан. Бўлмабди бу. Йиғиштириб қўйган маъқул барини... Шундай ҳаёлларга берилишимиз тайин эди, тўғрими? Финалга чиқдик, Эрон терма жамоасига муносиб қаршилик кўрсатдик, ҳаттоки, уларни мағлуб этишимиз мумкинлигини ҳам барчага исботлаб бердик. Хўш, терма жамоамиз бош мураббийи олдида қўйилган талаб максимал даражада бажарилдими? Бажарилди.
Биласизми, аслида футболда ҳам шундай. Жамоанинг ўйини кўпинча бош мураббийга боғлиқ. Унинг ўйинга туширган таркиби, танлаган тактик схемалари ва яна бир қатор ҳаракатлари сабаб жамоа қониқарли ёки аксинча қониқарсиз натижаларга эришади. Бош мураббийнинг билими эвазига оддий жамоалар юқори чўққиларни забт этиб келишмоқда. Раньери қўл остидаги «Лестер», Почеттино бошқараётган «Тоттенҳэм». Бундан бир неча йил муқаддам Испания примьерасида жон сақлаш учун кураш олиб борган «Атлетико Мадрид» Диего Симеоне бошқарувига ўтгач, тезда юксалишга эришди ва бугунги кунда нафақат ўз лигасида, балки бутун Европада ўз ўрнига эга бўлди. Ёки Клопп «ясаган» тажовузкор «Боруссия Дортмунд»ни олайлик. Моуриньо «Порту» билан биргаликда чемпионлар лигасида зафар қучганини ҳам эсдан чиқарманг. Шунга ўхшаш кўплаб мисолларни келтириб ўтишим мумкин.
Япония, Жанубий Корея, Хитой, Эрон ва араб мамлакатлари футбол клубларида пул борасида муаммо йўқ, деймиз. Сўнгги пайтларда Хитой жамоалари қай тариқа трансфер сиёсатини олиб бораётганидан ҳам хабардормиз. Улар шу аснода кучли легионер футболчиларни ўз таркибларига жалб қилишмоқда, таниқли Европалик мутахассисларни олиб келишмоқда. Хуллас, жамоалар Осиё чемпионлар лигасини ютиб олиш учун кўлидан келганча ҳаракат қилишяпти. Шунга яраша натижаларга ҳам ўзини кўп куттириб қўйгани йўқ. Бизнинг жамоаларимиздан фарқли ўлароқ уларда маблағ борасида муаммо йўқ. Истаганларини муҳайё қилишлари мумкин, ҳар ҳолда, бизнинг етакчи клубларимизга ўхшаб, учинчи ёки тўртинчи «сорт» легионер футболчилар билан шартнома имзолашмайди. Хўш, бугунги кунда футбол оламида ҳамма нарса пулга боғлиқми? Қайси клуб бойроқ бўлса, ўша футбол оламида ҳукмронлик қилиши керакми? Ундай бўлса, парижликлар, манчестерликлар ҳар мавсумда Европа чемпионлар лигасини ютиши керак экан-да. Агар ҳамма нарса пулга бориб тақалганда, «Боруссия», «Атлетико» ва «Порту» каби жамоалар финалга қадар етиб бориш тугул, ҳатто ўз гуруҳларидан ҳам чиқмасликлари керак эмасмиди?
Клубларимизнинг Осиё чемпионатидаги муваффақиятсиз иштирокига, қониқарсиз натижаларига маблағнинг камлиги, яъни, трансфер бозорида сустлигимиз, футболчиларимиз миллион долларлик маош олишмаётганликлари ва сафимизда бутун дунё танийдиган «юлдузларнинг» йўқлиги баҳона бўла олмайди. Қониқарсиз натижаларнинг мавжудлигига ушбу сабабни келтираверишимиз мутлақо нотўғри. Шунчаки, бизга Мендез каби мутахассис етишмаётгандек чамамда.
Бир вақтлар Анатолий Демьяненко «Насаф» жамоаси билан ОФК кубогида зафар қучган эди. Ўша дамлар ҳамон ёдимда: интиқлик ила узоқ кутилган ҳалқаро совринни қаршиликлар билан биргаликда бутун юртимиз нишонлаган. Ажойиб дамлар эди. Сколари бошқарган «Бунёдкор» клубини эсланг. Йўқ-йўқ, унинг қўл остида кучли таркиб бўлган, лекин шунга қарамай чепионлар лигасида зафар қучмаган, деб истисно қилишга шошилманг. Ахир, биргина «юлдуз» Ривалдонинг атрофида маҳаллий футболчиларимизни йиғиб олиб, Осиёда жуда кучли жамоани шакллантиришнинг ўзи осон иш эмас. Осиёнинг барча жамоалари «Бунёдкордан» ҳадиксираб ҳарақат қилишарди ўшанда. Эслайсизми? «Бунёдкор» - ҳамиша ўз олдига катта мақсадларни қўядиган жамоа эди. Ҳар ҳолда, бугунгидек мудом «ёшларнинг тажрибасизлигини» пеш қилиб, гуруҳ босқичидан чиқолмайдиган сўнгги даражали клуб эмас. «Пахтакор» ҳам Радулович пайтида жуда мазмунли ўйин намойиш қилган. Осиё чемпионлар лигасида ўз гуруҳидан чиқишга муваффақ бўлган, ички чемпионатимизда ҳам Осиёнинг гранд жамоасига айланган «Бунёдкор»га муносиб тарзда қаршилик кўрсата олган. Ҳеч бир жабҳада қолишмас эди. Ҳакамларни «сотиб» олишга ҳам ҳожат йўқ эди, чунки Одил Аҳмедов, Александр Гейнриҳ ва Артур Геворкян каби кучли футболчиларга ва Радуловичдек кучли мутахассисга эга эди жамоа. Ҳар бир «Тошкент дербиси» вақтида стадионларимиз муҳлислар билан тўлиб-тошарди. Қизиқиш жуда юқори бўларди.
Кучли мутахассислар клубларимизни бошқарган ўша пайтларда улардан юқори натижаларни кутганмиз. Талаб қилганмиз. Бугун эса бунинг акси.
Мамлакатимизнинг гранд жамоаси, кумуш медаль соҳиби «Локомотив» футбол клубининг мураббийи Осиё чемпионлар лигаси биринчи тур учрашуви олдидан матбуот анжуманида берган интервьюси чоғида «Бизнинг асосий вазифамиз - ўз гуруҳимиздан чиқиш» деб, барчани таажублантиргани сўзларимни тасдиқловчи мисол тариқасида келтиришим мумкин, назаримда.
Майли, келинг, бу гапларни қўйиб турайлик. Аслида мен бугун футбол мавзусида ёзмоқчи эмасдим. Осиё чемпионлар лигасининг биринчи туридан ҳам, иккинчисидан ҳам таассуротлар талайгина. Лекин мен бугун бунга урғу бермасликка қарор қилдим. Биринчи турда ўз майдонида сўнгги дақиқаларда мағлубиятдан аранг қутулиб қолган «Локомотив» ҳақида ҳам, иккинчи бўлимнинг ўрталаридан бошлаб ўйнашга кучи қолмаган ва якунда бирин-кетин хатоларга йўл қўйиб, икки тўп фарқини қўлдан бой берганча дурангга имзо чекишга мажбур бўлган «Бунёдкор» тўғрисида ҳам ёзиш ниятим йўқ. «Пахтакор» жамоасининг «суянчиғи», Бабаяннинг ёқимтойи Сергеев бир эмас, икки эмас, нақ уч марта «қовун туширганини» ҳам, майдон бўйлаб аранг пиёда юрган «Насаф» футболчиларини ҳам бир четга суриб турайлик. Мен аслида футзал бўйича Ўзбекистон терма жамоаси ҳақида гаплашишни ният қилгандим. Мавзудан четлаб кетганим учун мени маъзур тутасизлар.
Менсиз ҳам уларни кўкка кўтариб, турли мақтовлар билан «сийлайдиган» мухбирлар топилиши аниқ. Шу сабабли, уларга «мақтовлар ёмғирини» ёғдирмоқчи эмасман. Шунчаки, Осиё чемпионатида кумуш медалларни бизга тақдим этган футзалчиларимизга ташаккур айтмоқчиман. Шу қаторда бу йўлда ўз ҳиссасини қўшган мутасаддиларимизга ҳам. Айниқса, терма жамоамизни жаҳон чемпионатига олиб чиққан тажрибали, таниқли, хорижий бош мураббийни бу соврин билан чин кўнгилдан табриклайман. Яна бир бор қайтараман: Тажрибали. Таниқли. Хорижий бош мураббий.
Gracias, Senor!
Комментариев нет:
Отправить комментарий