Иқрор

ИҚРОР

Турфа ходисаларни бошдан кечирдик,
Қўркув исканжасида улғайдик, хайҳот.
Дунё синовларидан қочмоқчи эдик,
Лек бу имтиҳонлардан қочган қай бир зот?

Бамайлихотир юрдик, гуноҳдан қўрқмай,
Молу-дунё деб билдик замин жаннатни.
Кайф-сафога берилдик, Аллоҳдан қўрқмай,
Пул яратдик-у, бошлаб бердик қиёматни.

Кимларнингдир қалбида мудрайди инсоф,
Халқа-халқа кўзёшлар сачрар тўлқиндек.
Кимларнингдир ишлари қонунга хилоф,
Ва лек кўнгли ҳар доим соф ва сокиндек.

Шудир бугунги ҳаёт ҳақиқатлари,
Мингдан бир бўлагини ёздим мен ногоҳ,
Ушбу ёзиб битилган дардли қайдларим,
Юрагимда топажак энг сўнгги паноҳ.