ЖИНОЯТ
Бир куни ҳавотирга тушган аёл гинеколог ҳузурига кириб айтибди:
- Дўхтир, менда бир муаммо бор, менга сизнинг ёрдамингиз керак. Менинг болам туғилганига ҳали бир йил ҳам тўлмади, мен эса яна ҳомиладор бўлиб қолдим. Болаларимнинг ёши деярли тенг бўлишини истамайман ва ҳали туғишга тайёр ҳам эмасман. Ҳомиламни тўхтатсангиз, яъни аборт қилдирсангиз, дегандим...
Дўхтир бир оз сукут сақлади ва сўнгра шундай деди:
- Менда бундан ҳам яхшироқ бир таклиф бор. Бу сизнинг фикрингиздан ҳам аъло ҳамда шу билан биргаликда сизнинг соғлингизга ҳам зарар етказмайди.
Гинеколог уни тушунганидан аёл хурсанд бўлиб, юзида табассум билан турарди.
- Демак, қулоқ солинг, - дея ўз сўзини давом эттирди врач, - келинг, яхшиси, дунёга келган фарзандингизни ўлдирамиз. Шунда қорнингиздаги бола улғайиб туғилгунига қадар, сиз бироз дам оласиз.
Аёл бу сўзлардан даҳшатга тушар экан, ўрнидан сапчиб турди ва жазавага тушиб, ёнида ўтирган оқ халатли гинекологга ўшқириб берди:
- Эсингиз жойидами, нималар деяпсиз?! Ахир, бу жиноят-ку?!
- Тўғри, гапингизда жон бор. Лекин сиз қорнингиздаги болани олиб ташлашга, яъни уни ўлдириб беришимга йўл қўйиб, ушбу жиноятга кўл уришга ҳозиргина тайёр эдингиз-ку? Дунёга келган фарзандни ўлдирасизми, ёки қорнингиздагиними, фарқи нима - иккаласи ҳам бир хил қотиллик эмасми?!
Аёл бу гаплардан сўнг чуқур ўйга толди ва кейинчалик ўз фикридан қайтиб, хонадан чиқиб кетишга қарор қилди.
*****
ФАРЗАНДИМ
Машинамда 6 ёшли ўғлим билан кўчаларни сайр қилаётган эдим. Йўлда дом остидаги пайнетга пул тўлашга тушдим. Қайтиб келсам, ўғлим йиғлаб ўтирибди. Ундан нима гаплигини сўрадим. У эса ёш оқизиб ўтирарди.
- Дада, анавини қаранг, - деди.
У кўрсатган томонга қарадим. Йўл четида кийимлари эски бир кампир тахта устига нарса қўйиб, уларни сотиб ўтирибди. Нарсаларнинг сонини қаранг: 2-3-та нос пакети, 2 пачка донали сигарет. Тамом! Бошқа ҳеч нарса йўқ.
Ўғлимга қарадим ва ундан: "Хўш, нима қилибди?", деб сўрадим. 6 яшар ўғлим айтганлари мени ҳайрон қолдирди:
- Ўғли йўқми уни, нега бу аҳволда ўтирибди? Қорни ҳам роса оч бўлса керак... Дада, илтимос, мана шу пулларни ҳаммасини шу хотинга берайлик.
У машинам ручнойини олдидаги бир сиқим пулимни кўрсатди. Ниҳоятда таъсирланиб, боламнинг айтганини қилиб, пулларнинг ҳаммасини ўша аёлга обориб бердим. Аёл ҳанг-манг бўлиб қолди. Нима учун, деган саволига, мен кулиб дедим:
- Шу пулни сизга илинган инсонни яхшилаб дуо қилсангиз кифоя.
Аёл кўзларида ёш пайдо бўлди ва у қўлларини дуога очиб:
- Илоҳим, ўша одамнинг умри кунига барака берсин, бахтли бўлсин. Аллох мукофотласин, - деб дуо килди.
Мен у билан биргаликда қўлимни дуога очган эдим ва биз бир вақтда омийн қилдик. Қўлларим юзимга тегинган пайтда, менинг қай аҳволга тушганимни кўрсангиз эди... Бўғзимга бир нима тиқилгандек бўлиб, ичларим жимирлаб кетди.
Машинага қайтдим. Йўлга тушдик. Ўғлим мен томонга кулиб боқди ва хурсандчилик билан деди:
- Дада, зўр иш қилдик-а! У аёл роса хурсанд бўлиб кетган бўлса керак.
Мен жавоб беролмадим, жавоб беришга кучим йўқ эди, чунки ўпкам йиғига тўлган эди. Шунчаки, бошимни силқитиб қўйдим.
Шу пайт кўзларимда ёш чақнади, ичимда эса, менга шундай фарзандни раво кўрган Аллохга беадад шукр, деб айтаётган эдим.
*****
АВТОБУС БЕКАТИ
Шерзод ишдан чиқиб, автобус бекатига шошилди. Катта қадамлар ташлаб юрар экан, ёнидан ўтиб кетган бир латофатли қизни учратди-ю, ундан кўзини узолмай қолди. Унинг соҳибжамоллиги Шерзоднинг эс-хушини ўғирлагандек эди гўё. Қиз ҳам шу орада унга тикилиб турган нотаниш йигит томон бир қараб куйди-да, унинг нигоҳларидан уялиб кетиб, ўзини қаерга олиб қочишни билмай ҳалак эди. «Мендек гўзал қизни ҳеч қаерда учратмаган бўлса керак» деб ўйлаб, жилмайиб қўйди қиз. «Кўйлаги жуда чиройли экан, аёлимга ҳам худди шунақасидан олиб бераман!» деб ҳаёл сурди Шерзод.
Бир куни ҳавотирга тушган аёл гинеколог ҳузурига кириб айтибди:
- Дўхтир, менда бир муаммо бор, менга сизнинг ёрдамингиз керак. Менинг болам туғилганига ҳали бир йил ҳам тўлмади, мен эса яна ҳомиладор бўлиб қолдим. Болаларимнинг ёши деярли тенг бўлишини истамайман ва ҳали туғишга тайёр ҳам эмасман. Ҳомиламни тўхтатсангиз, яъни аборт қилдирсангиз, дегандим...
Дўхтир бир оз сукут сақлади ва сўнгра шундай деди:
- Менда бундан ҳам яхшироқ бир таклиф бор. Бу сизнинг фикрингиздан ҳам аъло ҳамда шу билан биргаликда сизнинг соғлингизга ҳам зарар етказмайди.
Гинеколог уни тушунганидан аёл хурсанд бўлиб, юзида табассум билан турарди.
- Демак, қулоқ солинг, - дея ўз сўзини давом эттирди врач, - келинг, яхшиси, дунёга келган фарзандингизни ўлдирамиз. Шунда қорнингиздаги бола улғайиб туғилгунига қадар, сиз бироз дам оласиз.
Аёл бу сўзлардан даҳшатга тушар экан, ўрнидан сапчиб турди ва жазавага тушиб, ёнида ўтирган оқ халатли гинекологга ўшқириб берди:
- Эсингиз жойидами, нималар деяпсиз?! Ахир, бу жиноят-ку?!
- Тўғри, гапингизда жон бор. Лекин сиз қорнингиздаги болани олиб ташлашга, яъни уни ўлдириб беришимга йўл қўйиб, ушбу жиноятга кўл уришга ҳозиргина тайёр эдингиз-ку? Дунёга келган фарзандни ўлдирасизми, ёки қорнингиздагиними, фарқи нима - иккаласи ҳам бир хил қотиллик эмасми?!
Аёл бу гаплардан сўнг чуқур ўйга толди ва кейинчалик ўз фикридан қайтиб, хонадан чиқиб кетишга қарор қилди.
*****
ФАРЗАНДИМ
Машинамда 6 ёшли ўғлим билан кўчаларни сайр қилаётган эдим. Йўлда дом остидаги пайнетга пул тўлашга тушдим. Қайтиб келсам, ўғлим йиғлаб ўтирибди. Ундан нима гаплигини сўрадим. У эса ёш оқизиб ўтирарди.
- Дада, анавини қаранг, - деди.
У кўрсатган томонга қарадим. Йўл четида кийимлари эски бир кампир тахта устига нарса қўйиб, уларни сотиб ўтирибди. Нарсаларнинг сонини қаранг: 2-3-та нос пакети, 2 пачка донали сигарет. Тамом! Бошқа ҳеч нарса йўқ.
Ўғлимга қарадим ва ундан: "Хўш, нима қилибди?", деб сўрадим. 6 яшар ўғлим айтганлари мени ҳайрон қолдирди:
- Ўғли йўқми уни, нега бу аҳволда ўтирибди? Қорни ҳам роса оч бўлса керак... Дада, илтимос, мана шу пулларни ҳаммасини шу хотинга берайлик.
У машинам ручнойини олдидаги бир сиқим пулимни кўрсатди. Ниҳоятда таъсирланиб, боламнинг айтганини қилиб, пулларнинг ҳаммасини ўша аёлга обориб бердим. Аёл ҳанг-манг бўлиб қолди. Нима учун, деган саволига, мен кулиб дедим:
- Шу пулни сизга илинган инсонни яхшилаб дуо қилсангиз кифоя.
Аёл кўзларида ёш пайдо бўлди ва у қўлларини дуога очиб:
- Илоҳим, ўша одамнинг умри кунига барака берсин, бахтли бўлсин. Аллох мукофотласин, - деб дуо килди.
Мен у билан биргаликда қўлимни дуога очган эдим ва биз бир вақтда омийн қилдик. Қўлларим юзимга тегинган пайтда, менинг қай аҳволга тушганимни кўрсангиз эди... Бўғзимга бир нима тиқилгандек бўлиб, ичларим жимирлаб кетди.
Машинага қайтдим. Йўлга тушдик. Ўғлим мен томонга кулиб боқди ва хурсандчилик билан деди:
- Дада, зўр иш қилдик-а! У аёл роса хурсанд бўлиб кетган бўлса керак.
Мен жавоб беролмадим, жавоб беришга кучим йўқ эди, чунки ўпкам йиғига тўлган эди. Шунчаки, бошимни силқитиб қўйдим.
Шу пайт кўзларимда ёш чақнади, ичимда эса, менга шундай фарзандни раво кўрган Аллохга беадад шукр, деб айтаётган эдим.
*****
АВТОБУС БЕКАТИ
Шерзод ишдан чиқиб, автобус бекатига шошилди. Катта қадамлар ташлаб юрар экан, ёнидан ўтиб кетган бир латофатли қизни учратди-ю, ундан кўзини узолмай қолди. Унинг соҳибжамоллиги Шерзоднинг эс-хушини ўғирлагандек эди гўё. Қиз ҳам шу орада унга тикилиб турган нотаниш йигит томон бир қараб куйди-да, унинг нигоҳларидан уялиб кетиб, ўзини қаерга олиб қочишни билмай ҳалак эди. «Мендек гўзал қизни ҳеч қаерда учратмаган бўлса керак» деб ўйлаб, жилмайиб қўйди қиз. «Кўйлаги жуда чиройли экан, аёлимга ҳам худди шунақасидан олиб бераман!» деб ҳаёл сурди Шерзод.
Комментариев нет:
Отправить комментарий